ผู้คนในโลกนี้ ใครจะสะสมอะไรก็แล้วแต่ สำหรับผมแล้ว ผมมีความทรงจำที่ดีๆๆๆของตัวเองเป็นของสะสม มันทำให้ทุกคนที่พบเจอหน้าผมแม้แต่เวลาที่เพิ่งตื่นนอน ก็จะเห็นแต่รอยยิ้มบนใบหน้าของผมเสมอ

          ถึงจะมีความเป็นนักท่องเที่ยวทั่วไทยอยู่ก่อนแล้วโดยธรรมชาติ แต่เรื่องหนึ่งซึ่งได้กลายมาเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำที่ดีที่สุดของผมคือการดำน้ำ Scuba Diving  และคนที่นำสิ่งนี้มาสู่ชีวิตผมคือ พี่นิ่ม สีฟ้า อีกนั่นแหละ

          สิ่งที่นำไปสู่การเรียนดำน้ำคือการได้ไปเห็นความสวยงามของปะการังน้ำตื้นใต้ทะเลของหมู่เกาะสิมิลันในครั้งแรก และครั้งที่สอง ในปี 2534 และ 2535 หลังจากนั้น พี่นิ่มก็เป็นตัวตั้งตัวตีในการชวนพวกเราเรียนดำน้ำ กับทาง Dive Master และได้กลับไปดำน้ำแบบ Scuba Diving สมใจในต้นปี 2537

          สารภาพตามตรงว่า ผมไม่เคยคิดจะเอาดีทางด้านการดำน้ำ และมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ สิ่งที่ผมไม่ค่อยชอบเกี่ยวกับการดำน้ำคือ "มันมีอันตราย" และ "มีบางสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้หรือไม่ได้ขึ้นอยู่กับเราเพียงคนเดียว" และผมคิดแบบนี้มาตั้งแต่เริ่มเรียนดำน้ำ ดังนั้นอย่าแปลกใจ ถ้าจะบอกว่าผมอาจจะเป็นนักดำน้ำน้อยๆคน ที่ไม่เคยจด Log Book ซึ่งเป็นสิ่งที่คนดำน้ำส่วนใหญ่จะทำ หลังจากลงดำในแต่ละ Dive เพื่อจะได้ไม่ลืมว่าเจอปลาอะไร เจอตัวอะไรบ้าง ลงไปกี่นาที ใช้อากาศไปเท่าไหร่ สภาพน้ำเป็นยังไง คิดถึงสาวๆคนไหนอยู่บ้างตอนอยู่ในน้ำ
อะไรแนวๆนี้

          เมื่อใช้ชีวิตหายใจอยู่บนบก ผมอาจจะเคยเห็น "ความเป็นสิ่งมีชีวิต" ของผู้คนและสรรพสัตว์  แต่การได้ไปเห็นชีวิตใต้น้ำนี่ มันเหมือนทำให้ผมเหมือนได้เห็น Jigsaw "ภาพชีวิต" ส่วนที่หายไป  เพราะมันคือ "โลกใต้น้ำ"  สรรพสิ่งที่มีคนจำนวนน้อยๆในโลกนี้ที่จะมีโอกาสได้เห็น จะเล่าย่อๆให้ฟังนะครับว่าผมเห็นอะไรมาบ้าง

          - ผมเห็นปลานกแก้ว หลับบนปะการัง เมื่อเอามือไปอุ้มมัน มันก็ไม่ตื่น ปลานกแก้วนั้น..หลับเหมือนเด็ก
          - เห็นปูตัวเล็กๆ เก็บเศษดอกไม้น้ำหรืออะไรก็ตามมาตกแต่งตัวเอง เรียกมันว่า "ปูแต่งตัว" มันจะออกมาตอนกลางคืน เวลาเดียวกับที่พวกเราเริ่มออกไปนั่งดูสาวๆแต่งตัวสวยๆเปรี้ยวจี๊ดในสถานที่อโคจรที่รักยิ่ง
          - ผมเห็นปลาไหลทะเลสายพันธ์อะไรผมจำไม่ได้..นับร้อยตัว โผล่ออกมาจากรูส่ายตัวไปมาราวกับเต้นระบำ ในคืนพระจันทร์เต็มดวง ในการลงดำ Night Dive  ครั้งหนึ่ง ที่เกาะสิปาดัน ประเทศมาเลเซีย  มันมีสิ่งนี้ให้เห็นเพราะสัตว์ทะเลและปลาไหลทะเลหลายชนิด จะใช้ช่วงปรากฏการณ์ข้างขึ้น-ข้างแรม และแรงไทดัล (Tidal) เป็นเรื่องทางชีวภาพของปลา นัดหมายกันโผล่ออกจากรูมาปาร์ตี้เพื่อผสมพันธุ์และวางไข่ และเพื่อเพิ่มโอกาสรอดของลูกปลา ปลาไหลเต้นระบำเหล่านี้ สำหรับผมแล้ว มันคือคอนเสิร์ต อัสนี-วสันต์ ในโลกใต้น้ำดีๆนี่เอง!
           - ผมเห็น กระแสน้ำเย็น กับตา เคยมั้ยครับ เวลาที่เราเล่นน้ำทะเลอยู่ดีๆ บางเวลาและบางจุดที่เราว่ายน้ำผ่านไป เราจะรู้สึกเย็นวูบเป็นช่วงๆ นั่นคือสิ่งที่ผมเห็นเวลาที่อยู่ใต้น้ำ มันคือมวลของน้ำที่ควบแน่นจนกลายเป็นวุ้น บางจุดเป็นเหมือนเส้นเชือกใหญ่ๆ บางจุดเหมือนผืนผ้ายาวๆเคลื่อนไปใต้น้ำ 
          - เวลาอยู่ใต้น้ำ ผมมีเสน่ห์ล้นเหลือ เพราะ ที่สิปาดัน มีเหาฉลามตัวหนึ่งว่ายตามผม ซึ่งปกติเหาฉลาม มันก็ต้องว่ายตามปลาฉลามไง เหตุการณ์นี้สร้างความมั่นใจในตัวเองให้ผมไม่น้อย สามารถขิงได้เต็มปากว่า..ถึงอยู่บนบกหมาจะไม่มอง หรือสาวๆก็เมิน แต่อยู่ในน้ำ ผมได้รับความรักจากเหาฉลามมาง่ายๆเลย
          - ผมเห็นปลาฉลาม Silver Tip ฝูงหนึ่งประมาณ 8-9 ตัว ว่ายวนอยู่เหนือหัวผม ห่างแค่เมตรกว่าๆ ในทริปที่ไป Feeding ฉลาม ที่ Burma Bank ในน่านน้ำประเทศพม่า ในขณะที่นักดำน้ำทุกคนไปเกาะอยู่ที่แนวกองหิน ผมกลับว่ายขึ้นไปเกาะเชือกทุ่นใกล้ๆ ครูดำน้ำฝรั่งคนหนึ่งที่คอยดูแลพวกเราใน Dive นี้ เรียกว่าขอดูชัดๆที่สุด
          - ผมเกือบอำลาโลกนี้ไปอย่างไม่คาดคิดในการดำน้ำ Dive หนึ่ง ที่เกาะกากาบัน Kakaban รัฐสุราบายา อินโดนีเซีย มันคือแนวภูเขาไฟใต้น้ำเส้นศูนย์สูตร ผมได้เล่าไว้ในหนังสือ "เราจะนอนมองฟ้าด้วยกันอีกครั้ง" แล้ว ขออนุญาตให้เกียรติแฟนหนังสือไม่เอามาเล่าซ้ำในนี้นะครับ

          อุบัติเหตุนี้เกิดขึ้นเหมือนไม่ได้เกิด เพราะผมไม่ได้เจ็บป่วยอะไรแม้แต่น้อย และไม่มีความเกี่ยวข้องกับพี่นิ่มแต่ประการใด เนื่องจาก Dive นี้ ผมเป็น Buddy กับคนอื่น แต่ก็เปลี่ยนทัศนคติในการใช้ชีวิตที่เหลือของผมไปตั้งแต่วันนั้น และมีมุมมองให้คิดเล่นๆว่า ถ้าผมไม่ได้โผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำในการลงดำน้ำครั้งนั้น จะไม่มีเพลงเหล่านี้เกิดขึ้นในวงการเพลงไทย เช่น

          - จะไม่มี..เพลง "คู่แท้" และ "หากันจนเจอ" ซึ่งทั้ง 2 เพลงเป็นเพลงชาติงานแต่งงานในช่วงระยะเวลาหนึ่ง
          - จะไม่มี..ลมหนาวและดาวเดือน (ปนัดดา)
          - จะไม่มี..สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าหัวใจ (ETC.)
          - จะไม่มี..King Of Kings แบบที่เห็นที่เป็นอยู่ในวิธีการเขียนเพลงของผม
          - จะไม่มี..หนังสือทุกเล่มที่ผมเขียน  จะไม่มีโปรเจ็คท์อัลบั้มส่วนตัวทั้ง 4 อัลบั้ม
          - จะไม่มี..เพลง Corporate นับร้อยเพลง ที่ผมแต่งให้บริษัทองค์กรอีเว้นท์ต่างๆ

          ซึ่งเรื่องการดำน้ำ ที่เล่ามาทั้งหมดนี้ ผมไปกับ พี่นิ่ม สีฟ้า ครูแมวเหมียวของผมนี่แหละ!